15 plekken Rio de Janeiro: wat te doen in Rio

Achtste verdieping in Vidigal. Pão de Açúcar aan de linkerkant, de open oceaan aan de rechterkant, Dois Irmãos in uw rug. Vanaf dit balkon staat de helft van de bezienswaardigheden Rio de Janeiro al in beeld. De rest is een korte taxirit of een lange wandeling verderop. Dit is de lijst die we vrienden meegeven als ze op Galeão landen met drie dagen, of zeven, of twee weken en het verstand om het rustig aan te doen.

Een lijst is geen checklist

De meeste Rio-gidsen geven u een rooster van tien attracties en sturen u dan met een metrokaart en een zonnebrand tussen ze door te rennen. Zo werkt deze stad niet. Rio is Parijs niet. U vinkt het niet af. U dwaalt erin, raakt op een dinsdagmiddag een beetje verdwaald, vindt een botequim die een koude Antarctica in een piepschuim koeler serveert, en u loopt door omdat het licht om zes uur de hele baai koper gaat kleuren.

Wat hieronder volgt is dus geen ranglijst in de traditionele zin. Het is een volgorde. De volgorde waarin wij deze vijftien plekken zouden doen als we anderhalve week hadden en wilden vertrekken met het gevoel dat Rio ons echt had binnengelaten. We schreven hem voor de gasten die bij ons in Vidigal logeren, en daarom beginnen een paar wandelingen voor onze deur. Maar zelfs als u ergens in Leblon of Botafogo of Santa Teresa zit, is dit een verdedigbare route door het beste van de stad.

Sommige zijn onontkoombaar. Cristo Redentor, Pão de Açúcar, Copacabana. U gaat ze doen, en dat hoort. Andere moet u verdienen: Pedra da Gávea, Dois Irmãos, een zondag op São Cristóvão. Een paar zijn simpelweg degene waar wij het meest van houden en die we met een koud biertje in de hand zullen verdedigen: Arpoador bij zonsondergang, Parque Lage in de ochtend, Confeitaria Colombo in het fort. Het kernwoord hier is bezienswaardigheden Rio, en als u deze hele lijst doet, heeft u meer van de stad gezien dan negentig procent van de mensen die er wonen.

Elke Rio-reis heeft vier punten waarover niet te onderhandelen valt. U kent ze al. Cristo Redentor, Pão de Açúcar, Copacabana, Ipanema. Een ervan overslaan om interessanter te lijken dan de volgende toerist is een dwaas spel. Doe ze. Maar doe ze in onze volgorde en u zult uw foto’s niet haten.

1. Cristo Redentor. Ga vroeg. Half acht de deur uit, om negen uur boven. De officiële route is de Paineiras Corcovado-busjesexploitant, die het laatste stuk omhoog rijdt vanaf het Paineiras Visitor Center; het retourbusje plus toegang tot het monument zit ergens in de R$100–130-range voor volwassenen, met kinderen en Braziliaanse senioren rond R$70. U kunt ook de tandradtrein vanaf Cosme Velho nemen, die mooier is maar trager en vaak vol. Boek minstens achtenveertig uur van tevoren online. Het beeld is dertig meter hoog op een sokkel van nog eens acht, en het platform kijkt zevenhonderd meter omlaag op de baai. Op een heldere ochtend ziet u Niterói, Flamengo, Botafogo, Copacabana, Ipanema en — als de lucht aardig is — een klein wit stipje dat ons gebouw in Vidigal is. Vijfenveertig minuten boven is meer dan genoeg.

2. Pão de Açúcar. Doe deze voor de zonsondergang. De bondinho is de kabelbaan. Twee etappes: van Praia Vermelha op grondniveau omhoog naar Morro da Urca (220 meter), dan een tweede gondel van Urca naar Pão de Açúcar zelf (396 meter). Een retourticket voor volwassenen komt online rond R$160 uit met de tien-procent-webkorting, of R$180 aan het loket. Er is een premium sunset VIP-optie voor ongeveer R$280 met voorrang en een glas mousserend; sla die over tenzij u rijen haat. Wat u wilt, is rond half zes in april of zes uur in december op de bovenste rots staan en de stad zien oplichten achter Cristo. De laatste gondel naar beneden gaat tegen negenen, dus haasten hoeft niet.

3. Copacabana. Loop het mozaïek. De beroemde golfvormige calçadão strekt zich vier kilometer uit van Leme tot het fort van Copacabana. Doe hem één keer in elke richting op verschillende dagen. Stop bij een kiosk voor een água de coco, die u tussen de R$10 en R$15 kost, afhankelijk van hoe toeristisch de kiosk aanvoelt.

4. Ipanema + Arpoador. Ipanema is het strand dat u beloofd is: schoner zand dan Copacabana, een iets koeler publiek, postnummers die u vertellen bij welke stam cariocas u zojuist bent gaan zitten. Posto 9 is het klassieke ontmoetingspunt. Wanneer de dag op zijn eind loopt, wandelt u in tien minuten naar Arpoador — de kleine rotsuitloper tussen Ipanema en Copacabana — en klimt u erop. Iedereen klapt als de zon ondergaat. Dit is geen toeristische gimmick. Het begon rond 1968 met een journalist genaamd Carlos Leonam, en zestig jaar later is het applaus er nog steeds, elke heldere avond, automatisch als ademen. De zon zakt tussen de pieken van Dois Irmãos in, die direct achter ons appartement oprijzen. U kijkt recht naar onze heuvel.

Er zijn uitzichten waar u voor betaalt. Dan zijn er uitzichten die u verdient. Rio heeft van beide een oneerlijk aantal, en drie van de mooiste zijn wandelingen waarmee u kunt neerkijken op de dingen waarop u gisteren werd neergekeken.

5. Pedra Bonita. Heeft u één ochtend en geen wandelervaring, dan is dit de juiste. Zeshonderdzesennegentig meter, ruwweg een uur omhoog over een duidelijk pad in het Tijuca National Park, en de top is een vlakke granieten plaat die deltavliegers als startbaan gebruiken. Niets technisch. Goede schoenen, twee liter water, om zeven uur starten voor de zon bijt. U deelt de top met piloten die op thermiek wachten en een handvol cariocas die dit voor het ontbijt deden. Gratis.

6. Pedra da Gávea. Hetzelfde beginpunt als Pedra Bonita, maar een heel ander beest. Achthonderdtweeënveertig meter, de hoogste kustmonoliet ter wereld, en de laatste dertig meter zijn een bijna verticale rotswand die de locals Carrasqueira noemen. Klimgraad 5.2. Er zijn mensen gevallen. Doe dit niet zonder gids, tenzij u écht weet wat u met een touw en een gordel doet. De heen- en terugtocht duurt vijf tot zes uur. De top lijkt op een gezicht uitgehouwen door een reus. Het uitzicht is het uitzicht van een leven. Huur een gecertificeerde gids voor rond R$200–R$350 per persoon en ga op een doordeweekse dag.

7. Dois Irmãos. Onze huisberg. Het pad begint in Vidigal, drie minuten van onze voordeur — en daarom schreven we een aparte veldgids voor het Dois Irmãos-pad — en klimt vijfhonderddrieëndertig meter in iets meer dan een uur. Motortaxi’s brengen u vanaf de voet van de favela naar het beginpunt bij Alto Vidigal voor ongeveer R$15. Gidsen bij de ingang vragen R$30 per persoon als u gezelschap wilt, wat we de eerste keer aanraden. De top kijkt neer op Ipanema, Leblon, de lagune en Rocinha die zich over de overkant van de bergrug uitspreidt. Ga bij zonsopkomst. De foto die u denkt dat Rio is, maakt zichzelf.

Pão de Açúcar is het uitzicht dat u koopt. Dois Irmãos is het uitzicht dat u verdient, en waar u daarna een biertje op drinkt. — iets wat we tegen elke gast zeggen

Rio is niet alleen strand en berg. De stad heeft een negentiende-eeuws hart in Centro, een Frans-koloniale botanische obsessie van Dom João VI, een kabelbaanbuurt met oude herenhuizen, en tweehonderdvijftien betegelde treden gebouwd door een Chileen die de hele wereld erop plakte. Dit zijn de rustige ochtenden en koelere middagen.

8. Jardim Botânico. Tweehonderd acres Atlantisch Regenwoud middenin de stad, in 1808 aangeplant door de Portugese kroon die zich voor Napoleon verschool. Veertig meter koninklijke palmen vormen een laan die u in elke film over Rio heeft gezien. Buitenlandse bezoekers betalen R$80. Inwoners van Brazilië betalen R$40. Alleen contant, wat het meest vervelende aan deze plek is. Open elke dag behalve woensdagochtend — woensdag opent om 11.00 uur, de rest van de week van 8.00 tot 17.00 uur. Reken op twee uur. Neem water mee. Het orchideeënhuis is een omweg waard. De Japanse tuin is geen omweg, het is de reden dat u kwam.

9. Parque Lage. Naast Jardim Botânico, gratis, open van acht tot zes, en gebouwd rond een Italiaans aandoende villa met een zwembad in de centrale binnenplaats. De Corcovado rijst direct achter het paleis op; het ansichtkaartbeeld is onontkoombaar. Drink koffie op het terrasje bij het café. Het paleis zelf is het grootste deel van 2025 en 2026 in renovatie geweest, maar het terrein, de grotten en de aquariumkamers zijn open. Een uur is hier prima. Twee is beter als u een boek bij u heeft.

10. Uitzichtpunt Vidigal. We bedoelen het uitzichtpunt boven in de favela, te bereiken met een motortaxi voor ongeveer R$10, niet het Dois Irmãos-beginpunt zelf. Het is vijf minuten lopen vanaf waar de motors u afzetten. Vanaf hier ziet u Leblon, de lagune en de achterkant van Dois Irmãos vanuit een andere hoek belicht dan welke ansichtkaart ook biedt. Geen kaartje, geen rij. Logeert u bij ons, dan bent u al halverwege — zie ons stuk over de geschiedenis van Vidigal voor waarom deze heuvel ertoe doet.

11. Santa Teresa + Escadaria Selarón. De bondinho (de gele tram) rijdt weer vanaf station Carioca en kost R$20 retour. Hij rammelt over de Arcos da Lapa en klimt de heuvel op naar Santa Teresa, een buurt van geplaveide straten en huizen met pannendaken die de twintigste eeuw grotendeels overleefden door te steil te zijn om te herontwikkelen. Lunch bij Aprazível of op een eenvoudiger plek aan Largo do Guimarães. Loop naar beneden naar de Escadaria Selarón, de mozaïektrap van 215 treden die Jorge Selarón vanaf 1990 tot zijn dood in 2013 bleef betegelen. Gratis. Ga vóór tien of na vier uur om de drukte van toergroepen te vermijden.

Een deel van het beste van Rio gebeurt op één specifieke dag van de week, of op één specifiek uur, of alleen als de kalender meewerkt. Mist u het moment, dan mist u de plek. Drie hiervan zijn het waard om uw week omheen te bouwen.

12. De bogen van Lapa + samba op straat op zondag. De Arcos da Lapa zijn een achttiende-eeuws aquaduct dat nu trambrug en onofficiële dansvloer is. Vrijdag- en zaterdagavond wordt het een volwaardig openluchtfeest, luid en druk en jong. Zondagmiddagen zijn rustiger en muzikaler; kleinere sambakringen vormen zich onder de bogen en in de aangrenzende plaza’s, en u kunt er met een biertje een uur naar luisteren zonder u aan iets te binden. Een biertje in een straatbar kost rond R$10. Een goed gemaakte caipirinha komt op R$20 tot R$30 bij plekken als Bar da Carioca. Ga om vijf uur, vertrek vóór middernacht in het weekend als u moe bent.

13. Leblon. De rustigere, welvarendere buur van Ipanema. Lunch bij Zaza, Venga of CT Boucherie. Loop het strand westwaarts tot Mirante do Leblon, een kleine landtong aan het eind met uitzicht op Vidigal en Dois Irmãos die er direct vóór oprijzen — u kijkt opnieuw recht naar ons gebouw. Dit is ook de beste buurt in Rio om twee uur in een café te zitten zonder te worden opgejaagd. Wij komen hier op de rustdagen, als de lijst hierboven als werk voelt.

14. Maracanã (als er een wedstrijd is). Het stadion is een kathedraal. Gebouwd voor het WK van 1950, herbouwd voor 2014, nog altijd het spirituele thuis van het Braziliaanse voetbal. Heeft Flamengo of Fluminense of Vasco of Botafogo een thuiswedstrijd tijdens uw week, ga dan. Kaarten voor reguliere competitiewedstrijden beginnen rond R$60 en kunnen oplopen tot R$300 voor grote derby’s. Een wedstrijddag is luid, rokerig, soms uit het lood en een van de meest geconcentreerde culturele ervaringen in Zuid-Amerika. Is er geen wedstrijd, dan loopt de stadiontour van maandag tot zondag van 9.00 tot 16.30 uur, kost minder dan R$100, en omvat het veld, de kleedkamers en de trofeeëngalerij. Een regenachtige middag waard; op een zonnige over te slaan.

15. Feira de São Cristóvão (alleen zondag, als u het kunt timen). De Noord-Oosterse jaarmarkt is een enorm overdekt paviljoen in de wijk São Cristóvão, doorlopend open van vrijdag 10.00 uur tot zondagavond. Zondagmiddag is het levendigst. Hier komt Rio’s nordestino-diaspora baião de dois eten, forró dansen tot twee uur ’s nachts en cachaça per kruik kopen. Echt geen toeristen. Neem een Uber; het ligt in het noorden van de stad, niet te belopen vanuit de Zona Sul. De entree is R$10 in het weekend. Het eten kost R$30 tot R$60 per bord en is elke reais waard. We proberen dit één keer per bezoek van vrienden van buiten de stad te doen, en niemand is ooit teleurgesteld geweest.

We zeiden vijftien. We voegen er nog één toe, omdat het het meest geciviliseerde uur in Rio is en omdat de meeste bezoekers het nooit doorhebben. Het fort van Copacabana ligt aan het zuidelijke uiteinde van het strand, op de rotspunt die Copacabana van Arpoador scheidt. U betaalt een kleine toegangsfee — vijf of zes reais — en loopt door een militaire poort op een schiereiland met oude geschutsopstellingen, met uitzicht naar het noorden over de volle lengte van Copacabana. Binnen in het fort, in een gebouw dat ooit de officiersmess was, zit een filiaal van Confeitaria Colombo, het eeuwenoude theehuis van Rio. De Colombo in het centrum is de beroemde. Deze heeft het uitzicht.

Ontbijt vanaf rond R$90 per persoon voor het volledige aanbod. Koffie en een gebakje voor R$25. Open dinsdag tot en met zondag, 10.00 tot 19.30 uur, keuken sluit om 19.00. Maandag gesloten. Ga op het buitenterras zitten met het strand vóór u en de fortmuren erachter. Besteed er een uur aan. Loop daarna terug door de tuin van het Museu Histórico do Exército, dat ook binnen het fort ligt en gratis is. Dit is het uur dat u thuis aan vrienden zult beschrijven als ze vragen hoe Rio echt is. Het is het uur waarop de stad ophoudt met optreden en u erbij laat zitten.

U kunt dit direct combineren met de zonsondergang in Arpoador. Het fort sluit zijn keuken rond 19.00 uur, de zon van Arpoador zakt in de winter iets vroeger en in de zomer iets later, en de wandeling ertussen is tien minuten langs het stranduiteinde. Dit is een van onze favoriete in zichzelf afgeronde middagen in de hele stad, en het kost minder dan R$100 per persoon.

Eerste bezoek tegenover tweede: een kort betoog

Is dit uw eerste keer in Rio, dan zouden wij het onontkoombare voorop zetten: Cristo, Pão de Açúcar, Copacabana, Ipanema en één wandeling. De andere plekken staan er bij uw tweede reis nog. Is het uw tweede of derde bezoek en heeft u de blikvangers al gedaan, dan zouden wij ze ronduit overslaan en de week opbouwen rond Santa Teresa, Parque Lage, Feira de São Cristóvão, een voetbalwedstrijd, Pedra da Gávea en zoveel rustige Arpoador-zonsondergangen als de week toelaat. De stad beloont een tweede bezoek meer dan vrijwel elke andere stad ter wereld; de eerste reis is om haar te zien, de tweede om erin te leven.

Hoe wij zelf een week zouden doen

Zeven dagen, april tot en met oktober, vertrekkend vanuit Vidigal. Dag één is een strandochtend op het strand van Vidigal, een middag in Leblon en Arpoador bij zonsondergang. U klapt mee met de rest. Dag twee is Cristo Redentor om half negen en Pão de Açúcar om zes; tussendoor lunch in Urca. Dag drie is Jardim Botânico, Parque Lage en een lange lunch in Leblon. Dag vier is Dois Irmãos bij dageraad, daarna het uitzichtpunt Vidigal, koffie thuis, een dutje. Dag vijf is Santa Teresa, de Selarón-trap en ’s avonds samba in Lapa. Dag zes is fort Copacabana voor ontbijt bij Colombo, een lange strandwandeling naar het noorden en diner in Ipanema. Dag zeven is Feira de São Cristóvão als het zondag is, of Pedra Bonita als dat niet zo is.

Dan blijven er drie volle Rio-iconen liggen — Pedra da Gávea, Maracanã en Copacabana in de volle lengte — voor een tweede reis die u vrijwel zeker binnen het jaar boekt. We hebben het vaker zien gebeuren dan we kunnen tellen. Mensen komen voor een week en rekken het tot twee. Of ze komen één keer en komen in september terug met andere vrienden. Rio doet dat met een mens. De lijst is er om u op weg te helpen. De stad doet de rest.

Een laatste ding

We wonen lang genoeg op deze heuvel om te weten wanneer een gast van Rio gaat houden en wanneer hij het zal verdragen. Degenen die ervan houden, zijn degenen die de lijst laten breken. Ze slaan Maracanã over omdat Pedra Bonita mooier was dan verwacht. Ze doen vier avonden achter elkaar Arpoador. Ze eten drie keer in een week dezelfde pastel bij dezelfde kraam in Rua Gomes Carneiro omdat de mevrouw hen inmiddels herkent. De vijftien bezienswaardigheden Rio de Janeiro op deze lijst zijn het raamwerk. Wat u daartussen doet, is de reis.